Kot syberyjski to duży, typowo leśny kot – silny, odporny, wytrzymały, o gęstym futrze, doskonale radzący sobie w naturalnych warunkach. Podobny do norweskiego leśnego i Maine Coon. Ma owłosione przestrzenie między palcami i pędzelki na czubkach uszu. Średnia waga to 3-4,5 kg, chociaż waga kocurów przekracza nieraz nawet 6 kg.
Koty te były bardzo popularne w Rosji, ale ze względu na ustrój polityczny programy hodowlane były niemożliwe - wystawy traktowane były jako burżuazyjna fanaberia. Koty syberyjskie zaczęły być uznawane za rasę dopiero po przybyciu do Europy i Stanów Zjednoczonych, w latach dziewięćdziesiątych.
Kot syberyjski to kot średniej wielkości, półdługowłosy, mocnej budowy ciała. Waży od 3 do 4,5 kg, chociaż waga kocurów przekracza nieraz nawet 6 kg. Dojrzałość fizyczną osiągają w wieku 3 lat. Tułów ma nieco wydłużony, muskularny, o mocnym karku i szerokiej klatce piersiowej. Kończyny średniej długości, przednie nieco krótsze od tylnych. Ogon długi i gruby, bogato owłosiony, na końcu zaokrąglony. Głowa proporcjonalna, nieco wydłużona, w kształcie trójkąta, ale o zaokrąglonej linii podbródka. Czoło wypukłe, policzki wydatne. Oczy duże, lekko owalne, osadzone szeroko i ukośnie, jednolitej barwy (zielone, bursztynowe lub ciemnoniebieskie). Uszy osadzone wysoko, dość duże, szerokie u nasady, lekko pochylone ku przodowi. Wewnątrz charakterystyczne długie pędzelki włosów. Nos długi, lekko wypukły, bez zaznaczonego stopu.
Typowa dla kotów leśnych. Podszycie gęste, miękkie, włosy okrywowe mocne i gładko przylegające do ciała. Na szyi kołnierz, na tylnych kończynach portki, ogon silnie owłosiony. Krótsze włosy na barkach i karku, dłuższe i gęściejsze na brzuchu i grzbiecie. Zimą szata znacznie bardziej okazała, niż latem.
Pręgowane (tabby) we wszystkich podstawowych kolorach, jednobarwne (białe, czarne, rude, niebieskie, kremowe), dwubarwne (wszystkie powyższe z udziałem barwy białej), szylkretowe i szylkretowe z białym, szynszylowe, dymne (czarne, niebieskie, rude, kremowe, szylkretowe), colorpoint, mitted, Neva Masquerade, bicolour.
Syberyjczyki są kotami bardzo żywymi, obdarzonymi dużym temperamentem, wesołymi i uczuciowymi. Przywiązują się do opiekuna i potrafią okazywać uczucia. Z natury przyjacielskie i delikatne, nie przejawiają skłonności do agresji, nie wykazują zapędów niszczycielskich. Odznaczają się inteligencją, łatwo nawiązują kontakty z ludźmi. Szybko uczą się czystości. Lubią dzieci, są w stosunku do nich bardzo cierpliwe i dzielnie wytrzymują dziecięce zabawy. Lubią towarzystwo innych kotów, ale tolerują też psy. Mogą mieszkać w mieszkaniach, ale chętnie korzystają z ogrodu czy choćby niewielkiego wybiegu. Lubią wspinać się, na swoje legowiska często wybierają miejsca na szafach i półkach.
Pielęgnacja okrywy włosowej kotów syberyjskich nie jest kłopotliwa,gdyż ich futro, z wyjątkiem miejsc pod pachami i w pachwinach, nie wykazuje tendencji do kołtunienia. Raz na kilka dni wystarczy przeczesać je gęstym grzebieniem, dzięki czemu martwy włos zostanieusunięty, a żywy - pobudzony do wzrostu. Od czasu do czasu należy wyczyścić uszy i przemyć oczy wilgotnym wacikiem. Kontrolę czystościzębów pozostawić lekarzowi weterynarii.
W kociej ślinie znajduje się białko o nazwie FEL D-1. Kiedy kot czyści się, białko wtedy wysycha na futrze. Pozostawione cząsteczki białka są małe i filtry powietrzne nie mogą usunąć ich z powietrza. Kot syberyjski posiada niewielkie ilości FEL D-1 i często osoby uczulone nie odczuwają dyskomfortu w jego pobliżu. Niemniej zawsze w przypadku podejrzenia o alergię i chęci posiadania kota należy zwrócić się do hodowcy z prośbą o umożliwienie odwiedzenia kotów w hodowli i przekonania się o tym na własnej skórze.